محتسبان امر به معروف و نهی از منکر طالبان از برخی زنان و دختران امنیت روانی را سلب کرده‌اند. این زنان می‌گویند ادعای طالبان مبنی بر تأمین امنیت عمومی برای آنها کافی نیست. یکی از ساکنان شهر کابل می‌گوید که به دلیل محدودیت‌های طالبان مجبور به زندگی در فضای غمگین و تنگ شده است. او که نخواست نامش در گزارش ذکر شود، به رادیو آزادی گفت که نه تنها از تحصیل در دانشگاه بازمانده، بلکه سیاست‌های طالبان در مورد نوع پوشش او را هنگام خروج از خانه با ترس و نگرانی مواجه کرده است. "وقتی یک زن نمی‌داند که به خاطر نوع لباس و رفت و آمدش با چه نوع برخوردی مواجه خواهد شد، طبیعی است که احساس آرامش نکند. بسیاری از زنان وقتی از خانه بیرون می‌روند، این فکر را دارند که آیا در راه امن خواهند بود یا نه؟ این نگرانی با من است که مبادا در راه با سوال و محدودیت طالبان مواجه شوم، زیرا هر روز می‌بینیم که زنان به خاطر نوع حجابشان به زندان می‌افتند و به حوزه‌ها کشیده می‌شوند." نه تنها ساکنان کابل، بلکه زنان و دختران در برخی ولایت‌ها نیز همین ادعاها و نگرانی‌ها را مطرح می‌کنند. یکی از ساکنان ولایت خوست و دختری که از تحصیل در مدرسه بازمانده است و نخواست نامش ذکر شود، به رادیو آزادی گفت: "شاید تیراندازی‌ها و جنگ‌ها پایان یافته باشد، اما ما زنان و دختران هنوز هم احساس امنیت ذهنی و فیزیکی نداریم، زیرا ما آزادی بیان نداریم، اجازه تحصیل و کار نداریم و وقتی از خانه بیرون می‌رویم، این ترس را داریم که شاید طالبان ما را در راه متوقف کنند و در مورد لباس‌مان سوال کنند، یا وقتی مردان با ما نیستند، آنها می‌گویند که از خانه بیرون نشوید. ما در این مورد هم ترس داریم." یک ساکن ولایت قندهار و دکتری در بخش زایمان نیز به شرط عدم ذکر نام به رادیو آزادی گفت: "به نظر من امنیت واقعی زمانی کامل می‌شود که زنان و دختران علاوه بر امنیت فیزیکی، آرامش ذهنی، فرصت‌های مناسب برای کار و تحصیل و اطمینان برای ادامه زندگی روزمره داشته باشند." آنها از حکومت طالبان می‌خواهند که محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های وضع شده را لغو کرده و زمینه‌ای برای زندگی امن فراهم کند. ما تلاش کردیم نظر وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان را در مورد ادعاها و اظهارات زنان و دختران مصاحبه شده در این گزارش بگیریم، اما سخنگوی آن سیف الاسلام خیبر به سوالات رادیو آزادی تا زمان انتشار گزارش پاسخ نداد. اما مقامات مختلف طالبان همیشه گفته‌اند که حقوق همه زنان و دختران را در چارچوب شریعت اسلامی تأمین کرده‌اند. این زنان در حالی این نگرانی‌ها را مطرح می‌کنند که مدتی پیش محتسبان امر به معروف در هرات چندین زن را به اتهام عدم رعایت حجاب دستگیر کردند. در آن زمان مقامات محلی طالبان و سازمان ملل تأیید کردند که حداقل ۳۰ زن در هرات دستگیر شده‌اند. اخیراً نیز خبرهایی از دستگیری چند زن در کابل منتشر شده است، اما منابع مستقل در این زمینه چیزی نگفته‌اند. این در حالی است که پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، به تدریج بر تحصیل دختران از کلاس ششم به بالا، در دانشگاه‌ها و حتی در مؤسسات پزشکی ممنوعیت وضع شده و آنها را از کار در ادارات دولتی و غیر دولتی برگردانده‌اند و سیاست‌های مختلفی در مورد سفر و نوع حجاب و لباس آنها اجرا کرده‌اند. برخی روانشناسان نیز می‌گویند که بدون امنیت ذهنی، امنیت فیزیکی کامل نیست. دکتر جاوید رحیمی به رادیو آزادی گفت که امنیت زمانی کامل می‌شود که به گفته او، حقوق همه افراد در جامعه و خانه به درستی تأمین شود و خواسته‌ها و ابراز نظرهای مشروع آنها پذیرفته شود. اما او به زنان و دختران افغان چندین راهکار پیشنهاد می‌کند که به گفته او می‌تواند به بهبود امنیت روانی آنها کمک کند: "دختران می‌توانند تا حد امکان ارتباطات خود را با افراد مورد اعتمادشان حفظ کنند، مثلاً با دوستان و همکلاسی‌های خود، همچنین تلاش کنند که به تحصیل ادامه دهند، کتاب بخوانند و یک زبان و مهارت جدید یاد بگیرند، برنامه روزانه داشته باشند و در مورد نگرانی‌ها و احساسات خود با افراد مورد اعتماد صحبت کنند، این مواردی هستند که می‌توانیم برای حفظ امنیت ذهنی و روانی خود انجام دهیم." دکتر رحیمی تأکید می‌کند که خانواده‌ها نیز باید در شرایط کنونی از دختران و همسران خود حمایت کنند. شایان ذکر است که پیش از این، سازمان ملل و چندین نهاد بین‌المللی و بنیادهای حقوق بشر نیز نگرانی‌هایی را در مورد زندگی زنان در افغانستان به دلیل اجرای سیاست‌ها و قوانین جاری مطرح کرده‌اند.
افغانستان · دری
زنان افغان: ادعای طالبان در تأمین امنیت کافی نیست و ما در اضطراب زندگی می‌کنیم
