در قندهار، سه کانتینر فلزی در کنار ساختمان ولسوالی میانشین به زندان گروهی از زنان تبدیل شدهاند. این زنان که در نظام قضایی طالبان به اتهام یا جرم شناخته شدهاند، در شرایطی سخت و داغ، روزهای خود را در حبس میگذرانند. در بسیاری از موارد، حتی کانتیر مشخصی برای زندان زنان وجود ندارد و آنها پیش از انتقال به زندان مرکزی، در خانههای مقامهای طالبان، قاضیان و بزرگان قوم نگهداری میشوند.
مریم (نام مستعار) یکی از این زنان است که مدتی را با حدود ۴۰ زن دیگر در این زندان سپری کرده است. او به روزنامه اطلاعات روز گفت که شوهرش یک سال پیش در خانه جان باخت و خانواده شوهرش او را به قتل متهم کردند. مریم یک ماه تحت تحقیقات طالبان قرار داشت و محل بازداشت او از خانوادهاش پنهان شده بود. او در دادگاه با ترس و اضطراب مواجه شد و نتوانست از خود دفاع کند. قاضی به او اجازه نداد که صحبت کند و این موضوع او را بیشتر نگران کرد.
پس از جلسه دادگاه، مریم دوباره به زندان منتقل شد. او در اتاقی تاریک نگهداری میشد و به شدت تحت فشار بود. مریم میگوید: «زندگی من در آنجا ظاهرا عادی بود، اما اجازه خروج نداشتم و اعضای خانواده مقام طالبان به من توهین میکردند.»
زندان کانتینری مریم پس از مدتی به زندان زنان در کنار ساختمان فرماندهی پولیس ولسوالی منتقل شد. او در آنجا با تهدیدهای شدید و فشارهای روانی مواجه بود و شبها با دیگر زنان زندانی داستانهای زندگی خود را به اشتراک میگذاشتند.
گلناز، مادر یکی از زنانی که به اتهام تلاش برای قتل به زندان افتاده، میگوید که دخترش به دلیل درخواست طلاق از شوهرش، به اتهامهای سنگینی مواجه شد. در دادگاه، قاضی به نفع شوهر سابق او حکم زندانیشدن دخترش را صادر کرد و او به خانه یکی از قاضیان منتقل شد. گلناز میگوید که دخترش برای نجات از زندان، مجبور به ازدواج با پدر قاضی شد.
حاجی نبی (نام مستعار) یکی از بزرگان قوم در قندهار است که بخشی از خانهاش را به زندان شخصی برای طالبان تبدیل کرده و برای هر شب نگهداری از زنان زندانی ۵۰۰ افغانی دریافت میکند. او ادعا میکند که خانهاش امنتر از زندانهای رسمی است.
نصرالله (نام مستعار) نیز از شرایط دشوار ملاقات با خواهرش در زندان طالبان میگوید و تأکید میکند که زنان زندانی نباید در خانههای علمای دینی نگهداری شوند. او میگوید که ملاقات با زنان زندانی به دلیل کمبود نیروی پولیس زن بسیار دشوار است و خانوادهها برای ملاقات با عزیزان خود با مشکلات زیادی مواجهاند.
حکومت طالبان با کاهش تعداد نیروهای پولیس زن و انحلال بخشهای مربوط به زنان در زندانها، شرایط را برای زنان متهم به شدت دشوار کرده است. در بسیاری از ولسوالیها، به دلیل نبود زندانهای مخصوص زنان، آنها در خانههای مقامهای طالبان و بزرگان قوم زندانی میشوند.
منبع: روزنامه اطلاعات روز
