پنج سال از بازگشت طالبان به قدرت میگذرد، اما در این مدت، هزاران زن افغان، به ویژه آنهایی که مسئولیت تأمین مخارج خانوادههای خود را بر عهده داشتند، از شغلها و منابع درآمدی خود محروم شدهاند.
این وضعیت نه تنها بر زندگی زنان تأثیر منفی گذاشته، بلکه به مشکلات اقتصادی خانوادهها نیز دامن زده است. بسیاری از این زنان که پیش از این در مشاغل مختلف فعالیت میکردند، اکنون با چالشهای جدی در تأمین نیازهای اولیه زندگی مواجه هستند.
با توجه به محدودیتهای وضع شده بر زنان در زمینه کار و تحصیل، بسیاری از آنها به ناچار به خانهنشینی روی آوردهاند. این امر باعث شده است که تواناییهای آنها در زمینههای مختلف به هدر برود و جامعه از پتانسیلهای آنها بیبهره بماند.
سازمانهای حقوق بشری و فعالان اجتماعی بارها نسبت به این وضعیت هشدار داده و خواستار بهبود شرایط برای زنان شدهاند. آنها تأکید دارند که بازگشت زنان به بازار کار و فراهم کردن فرصتهای شغلی برای آنها نه تنها به نفع خود زنان، بلکه به نفع کل جامعه است.
در حالی که زنان افغان در انتظار تغییرات مثبت هستند، امید میرود که جامعه جهانی و نهادهای بینالمللی فشار بیشتری بر طالبان وارد کنند تا حقوق زنان به رسمیت شناخته شود و فرصتهای شغلی برای آنها فراهم گردد.
