در صبح روز ششم میزان سال 1375، ساکنان کابل با صدای ترانه‌های پی در پی و پرشور بیدار شدند که قبلاً هرگز نشنیده بودند. ما در منطقه فاضل‌بیگ در جنوب غربی کابل زندگی می‌کردیم، که نزدیک‌ترین منطقه به بزرگ‌راه کابل-قندهار است. همه مردم به بام‌ها و دیوارها رفتند تا ببینند چه اتفاقی افتاده است.
این روز، روزی تاریخی برای کابل و ساکنان آن بود، زیرا ورود طالبان به این شهر به معنای تغییرات عمده در زندگی روزمره مردم بود. در حالی که مردم به تماشای این رویداد می‌پرداختند، احساسات مختلطی از شادی و نگرانی در میان آن‌ها وجود داشت. برخی از مردم به دلیل پایان جنگ و ناامنی‌ها خوشحال بودند، در حالی که دیگران نگران آینده و محدودیت‌های احتمالی بودند که ممکن است با حاکمیت طالبان به وجود آید.
در این روز، کابل به یک مرکز جدید سیاسی و اجتماعی تبدیل شد و مردم به طور فعال در تلاش بودند تا وضعیت جدید را درک کنند. صدای ترانه‌ها و شادی‌ها در کوچه‌ها و بازارها پیچید و نشان‌دهنده امیدها و آرزوهای جدید مردم بود. اما در عین حال، سایه‌ای از عدم قطعیت و ترس از آینده نیز بر سر آن‌ها سنگینی می‌کرد.
این رویداد نه تنها در تاریخ کابل بلکه در تاریخ افغانستان نیز نقطه عطفی به شمار می‌آید و تأثیرات آن تا سال‌ها بعد احساس خواهد شد.
منبع: BBC Pashto
