در حالی که سازمان‌های جهانی نسبت به شیوع گسترده سوء تغذیه در میان کودکان افغانستان هشدار می‌دهند، خانواده‌ها می‌گویند به دلیل مشکلات اقتصادی نمی‌توانند غذای مناسب برای فرزندان خود تأمین کنند. یک زن ۲۴ ساله از ولایت لغمان که مادر ۶ کودک است، می‌گوید دختر دو و نیم ساله‌اش به نام حسینه به شدت دچار سوء تغذیه شده است. این زن که نخواست نامش در گزارش ذکر شود، اخیراً به رادیو آزادی گفت که شوهرش در یک کارخانه آجرپزی کار می‌کند و درآمدش به اندازه‌ای نیست که بتواند طبق توصیه پزشکان برای دخترش غذا تهیه کند. او همچنین می‌گوید که خود نیز به اندازه کافی شیر ندارد که به دخترش بدهد: "مدت زیادی است که او بیمار است، دچار سوء تغذیه است، ما او را به دکتر بردیم، اما نمی‌توانیم به دلیل فقر هزینه‌های درمانش را تأمین کنیم. او شیر نمی‌خورد، ما هم نمی‌توانیم چیزی به او بدهیم."
حسینه تنها کودکی نیست که دچار سوء تغذیه است، سازمان ملل می‌گوید میلیون‌ها کودک در افغانستان با این مشکل مواجه‌اند. یک مادر دیگر در منطقه دشت برچی کابل که به تازگی از ایران برگشته، می‌گوید که فرزند یک و نیم ساله‌اش نیز دچار سوء تغذیه است: "فرزندم دچار سوء تغذیه است، ما به ایران رفته بودیم و وضعیت‌مان خوب بود، اما به دلیل جنگ‌ها به افغانستان برگشتیم و حالا فرزندم دچار سوء تغذیه شده است. در حال حاضر که زمستان نزدیک است، نمی‌دانم چه کار کنم. از زمانی که به افغانستان برگشتیم، هیچ نهادی به ما کمک نکرده است."
سازمان‌های امدادی و داوطلبان به شدت نگران سوء تغذیه کودکان هستند. یک داوطلب بهداشتی به نام الفت‌الله محب‌زی در ولایت ننگرهار می‌گوید که هر ماه در منطقه خود و چند ولسوالی اطراف، کودکان دچار سوء تغذیه را تحت نظر دارد. او فقر و بی‌پولی را از عوامل اصلی سوء تغذیه می‌داند و به رادیو آزادی گفت: "در بسیاری از خانواده‌ها منابع درآمدی وجود ندارد یا درآمدشان به قدری کم است که برای تأمین نیازهای روزمره کافی نیست، به همین دلیل برخی خانواده‌ها نمی‌توانند غذای کافی و مغذی برای فرزندانشان تهیه کنند."
بر اساس گزارش جدید صندوق کودکان سازمان ملل (یونیسف)، در افغانستان ۳.۷ میلیون کودک به سوء تغذیه شدید دچار هستند و ۱.۶۵ میلیون کودک دیگر در وضعیت وخیم‌تری قرار دارند. یونیسف همچنین پیش‌بینی کرده است که تا سال ۲۰۲۷ بیش از ۴ میلیون کودک به درمان سوء تغذیه نیاز خواهند داشت. این سازمان می‌گوید که تغییرات اقلیمی منجر به خشکسالی و ناامنی غذایی در افغانستان شده است.
همچنین پزشکان متخصص می‌گویند که سوء تغذیه در کشورهای در حال توسعه مانند افغانستان یک بیماری شایع است که به دلیل کمبود غذا، بیماری‌های مختلف و عوامل محیطی ایجاد می‌شود. دکتر احمدالدین معارج، استاد سابق دانشگاه پزشکی کابل، می‌گوید که وقتی کودک به بیماری‌های گوارشی مبتلا می‌شود یا والدین نمی‌دانند که در چه سنی چه غذایی به کودک بدهند، این نیز می‌تواند باعث سوء تغذیه شود. او می‌گوید که نشانه بارز سوء تغذیه این است که کودک وزن نمی‌گیرد یا دچار ورم می‌شود، بی‌اشتهایی دارد و بدنش به خوبی تغذیه نمی‌شود.
دکتر معارج می‌گوید که درمان سوء تغذیه می‌تواند با غذاهای ارزان نیز انجام شود: "درمان ساده است، باید به کودک انرژی و پروتئین داده شود. انرژی می‌تواند از هر نوع غذایی تأمین شود، از جمله غذاهای شیرین، چرب و پروتئینی مانند گوشت، لوبیا، نخود، تخم‌مرغ، شیر و ماست. بهترین راه این است که مواد پروتئینی گیاهی مانند لوبیا، عدس، نخود و باقلی را با هم مخلوط کرده و در آب بپزیم و به مقدار مناسب روغن به آن اضافه کنیم و به کودک بدهیم."
او همچنین تأکید می‌کند که فاصله سنی بین دو کودک باید حداقل ۳ تا ۵ سال باشد، زیرا به دنیا آوردن کودکان به فاصله نزدیک می‌تواند باعث سوء تغذیه در مادران و کودکان شود. دکتر معارج می‌گوید که کودک باید تا ۶ ماهگی شیر مادر بخورد و بعد از آن باید طبق مشورت پزشکان به او غذاهای حاوی پروتئین، نشاسته و چربی داده شود و واکسیناسیون به موقع انجام شود. وضعیت اقتصادی خانواده در پیشگیری از سوء تغذیه بسیار مهم است. در حالی که پزشکان به خانواده‌ها توصیه می‌کنند که در سن مناسب به کودکان غذای مناسب بدهند، بسیاری از خانواده‌ها به دلیل فقر و شرایط سخت زندگی نمی‌توانند به درستی از فرزندان خود مراقبت کنند. دفتر یونیسف در افغانستان اعلام کرده است که به خانواده‌های آسیب‌دیده کمک‌های نقدی می‌کند تا بتوانند غذاهای مغذی و سایر مواد ضروری را خریداری کنند و به خدمات بهداشتی بهتر دسترسی پیدا کنند.
