بسیاری از قربانیان جنگهای اخیر در افغانستان و خانوادههای آنان ابراز میکنند که امیدی به تأمین عدالت برای خود ندارند. این قربانیان در تازهترین گزارش هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) گفتهاند که برای دادخواهی و احقاق حقوق خود به نهادهای مسئول مراجعه کردهاند، اما تلاشهای آنان بینتیجه مانده است. برخی از آنان به دلیل ترس از انتقامگیری، از پیگیری حقوق خود منصرف شدهاند.
یوناما در این گزارش به مصاحبه با نزدیک به ۱۹۵ نفر پرداخته که اکثریت آنان از آسیبهای روانی، از جمله افسردگی و اضطراب، سخن گفتهاند. محمد، یکی از قربانیان، که در حمله انتحاری سال ۲۰۲۰ در مرکز آموزشی «کوثر دانش» در کابل زخمی شده، میگوید: "بسیاری از همصنفیهایم در این حمله کشته شدند و من نیز به شدت آسیب دیدم."
بر اساس آمار رسمی، در این حمله که مسئولیت آن را گروه داعش بر عهده گرفت، حداقل ۲۴ نفر کشته و حدود ۵۰ نفر دیگر زخمی شدند. خان یوسفی، یکی دیگر از قربانیان، میگوید که پسرش در اثر شلیک نیروهای حکومتی کشته و همسرش زخمی شده است. او به خبرگزاری فرانسپرس گفت: "ما به نهادهای مسئول مراجعه کردیم، اما هیچکس صدای ما را نشنید."
یوناما در گزارش خود اعلام کرده که از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۱، بیش از ۴۰ هزار غیرنظامی کشته و ۷۷ هزار نفر دیگر زخمی شدهاند. جورجییت گانیون، سرپرست این نهاد، تأکید کرده که برای رسیدگی به نیازهای قربانیان، باید آسیبهای آنان به رسمیت شناخته شود و اقدامات لازم برای تأمین حقوق آنان انجام شود.
در پاسخ به نیازهای قربانیان، مقامهای طالبان به کمبود منابع مالی اشاره کرده و آن را یکی از موانع اصلی در حمایت از قربانیان جنگ دانستهاند. نصرالله ستانکزی، استاد پیشین دانشگاه کابل، میگوید که نه تنها دسترسی به عدالت فراهم نشده، بلکه طرفهای درگیر جنگ به جنایات خود نیز اعتراف نکردهاند.
مسئله قربانیان جنگ در افغانستان به یک موضوع پیچیده و جنجالی تبدیل شده و نهادهای مختلف در دوران جمهوری مخلوع نتوانستهاند نتایج قابل توجهی به دست آورند. یوناما همچنین از کشورهای عضو سازمان ملل خواسته است تا کمکهای بشردوستانه را بر اساس نیازهای قربانیان جنگ به افغانستان ارائه دهند.
منبع: Azadi Radio افغانستان
