فرید، یکی از ساکنان کابل، می‌گوید که در هر گوشه‌ای از شهر با ترافیک سنگین مواجه است و ساعت‌ها وقتش را در راه هدر می‌دهد. او بیان می‌کند که این مشکل در گذشته نیز وجود داشته، اما در سال‌های اخیر به شدت افزایش یافته است. به گفته او، دلیل اصلی این وضعیت رشد جمعیت در پایتخت و به ویژه بازگشت تعداد زیادی از مهاجران است: "مهاجرانی که از ایران و پاکستان برگشته‌اند، کار دیگری نمی‌توانند انجام دهند و یا دکان دارند یا تاکسی می‌رانند. دکان‌ها پیدا نمی‌شود، اما تعداد تاکسی‌ها به شدت افزایش یافته است."
فرید همچنین اشاره می‌کند که کار بر روی ساخت جاده‌های جدید و گسترش جاده‌های قدیمی در حال انجام است: "کار بر روی چهارراه‌ها آغاز شده و پل‌های هوایی در حال ساخت است. پل بره‌کی حدود 90 درصد کارش انجام شده و 10 درصد دیگر باقی مانده است." به گفته او، پروژه ساخت پل هوایی بره‌کی که در ماه ثور سال 1404 شمسی آغاز شده، به گفته شهرداری کابل تحت کنترل طالبان، در ماه ثور سال 1406 شمسی به بهره‌برداری خواهد رسید.
خالد، یک راننده تاکسی، نیز از ترافیک سنگین در شهر شکایت دارد: "در نزدیکی گل‌بهار سنتر، ترافیک بسیار سنگینی وجود دارد که از شهر نو آغاز می‌شود و به سمت شهید چهارراه می‌رود."
برخی از مصاحبه‌شوندگان در این گزارش می‌گویند که اگرچه پل‌های هوایی ممکن است در بلندمدت مشکلات ترافیکی را کاهش دهند، اما در حال حاضر به دلیل ساخت آن‌ها، برخی از جاده‌ها بسته شده و مشکلات شهروندان و رانندگان را دوچندان کرده است. نعمت‌الله بارکزی، مشاور فرهنگی شهرداری کابل، پیش از این به رادیو آزادی گفته بود که آن‌ها در تلاشند تا در زمان بازسازی جاده‌ها، مسیرهای جایگزین برای مردم فراهم کنند. او افزود که در این شهر نزدیک به 200 پروژه عمرانی در حال اجراست که بیشتر آن‌ها مربوط به جاده‌ها است و با تکمیل آن‌ها، مشکلات ترافیکی تا حد زیادی حل خواهد شد.
بارکزی همچنین به رادیو آزادی گفت که در نظر دارند پل هوایی دیگری بین چهارراه فرودگاه و چهارراه صحت عامه بسازند: "این پل به طول 620 متر و عرض 44 متر خواهد بود و 6 متر از سطح زمین ارتفاع خواهد داشت. در ابتدا سه خط رفت و برگشت خواهد داشت و در مناطق مرکزی پنج خط رفت و برگشت خواهد داشت. شهرداری کابل امیدوار است که به زودی کارهای اجرایی این پل آغاز شود."
مهندسان توسعه شهری نیز بر این باورند که ساخت جاده‌های هوایی برای کاهش مشکلات ترافیکی در شهرها بسیار مهم است، اما آن‌ها معتقدند که مسیرهای جایگزین دیگری نیز وجود دارد که می‌تواند ترافیک را کاهش دهد. مهندس راحت گل زیارمل می‌گوید که در یک شهر کوچک مانند کابل، به جای ساخت جاده‌های هوایی و پل‌ها که هزینه‌های بالایی دارند، باید بر روی تنظیم سیستم کنترل ترافیک کار شود: "ورود تعداد زیادی از خودروها به کابل باید محدود شود و همچنین رعایت علائم ترافیکی و اصول ترافیکی به صورت اجباری بر رانندگان اعمال شود تا ترافیک و بی‌نظمی کاهش یابد."
زیارمل همچنین اشاره می‌کند که ساخت جاده‌های هوایی و پل‌ها در برخی مناطق مرکزی و تاریخی مانند اطراف ارگ و وزیر محمد اکبر خان، زیبایی شهر را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. قابل ذکر است که رشد جمعیت در کابل تنها مشکلات ترافیکی را به وجود نیاورده، بلکه فشار بر سایر خدمات عمومی را نیز افزایش داده و مردم را با چالش‌هایی مواجه کرده است. بر اساس آمار سازمان مستقل World Population Review، جمعیت کابل که در سال 1979 حدود یک میلیون نفر تخمین زده می‌شد، اکنون به حدود 5 میلیون نفر رسیده است. سازمان ملل نیز اعلام کرده که مناطق ساخت و ساز کابل در دهه‌های اخیر به طور قابل توجهی گسترش یافته و نیاز به برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری در توسعه شهری دارد.
