سازمان ملل متحد هشدار داده است که ادامه محدودیت‌ها در آموزش‌های بهداشتی زنان و دختران ممکن است دسترسی حدود ۲۲ میلیون زن و دختر افغان به خدمات بهداشتی را با خطر مواجه کند. سوفیا کالتورپ، رئیس بخش کمک‌های بشردوستانه این سازمان که به تازگی به افغانستان سفر کرده، اعلام کرد که به تدریج کنار گذاشتن زنان از ارائه خدمات بهداشتی و محدودیت‌های وضع شده بر آن‌ها، دسترسی زنان و دختران به خدمات بهداشتی را با تهدید فزاینده‌ای مواجه کرده است.

او افزود که ادامه ممنوعیت تحصیل دختران ممکن است بسیاری از آن‌ها را به ازدواج در سنین پایین مجبور کند و نرخ مرگ و میر مادران را افزایش دهد. در افغانستان، برخی از زنان نیز می‌گویند که اخیراً دسترسی آن‌ها به خدمات بهداشتی دشوار شده و به راحتی نمی‌توانند به مراکز بهداشتی، به ویژه به کارمندان زن بهداشتی دسترسی پیدا کنند. زرمینه، زن ۳۴ ساله‌ای که در یکی از روستاهای افغانستان زندگی می‌کند، به رادیو آزادی گفت که در منطقه‌اش هیچ پزشک زن و ماما وجود ندارد: "در اطراف ما نه پزشک زن وجود دارد و نه ماما. کلینیک‌ها نیز بسته شده‌اند. ما توان رفتن به شهرهای نزدیک یا کابل را نداریم."

یک زن دیگر از ولایت تخار نیز مشکلات مشابهی را در دسترسی به خدمات بهداشتی بیان می‌کند. او که به دلیل حساسیت موضوع نمی‌خواهد نامش در گزارش ذکر شود، به رادیو آزادی گفت که برای دسترسی به خدمات بهداشتی مجبور است مسافت طولانی را طی کند. او افزود: "در منطقه ما هیچ کلینیک بهداشتی وجود ندارد و هیچ کمکی به ما نمی‌شود و خدمات بهداشتی به ما ارائه نمی‌شود. نزدیک‌ترین مرکز بهداشتی به ما وجود ندارد. ما مجبوریم بخشی از مسیر را پیاده و بخشی را با خودرو طی کنیم تا به پزشک یا مرکز بهداشتی برسیم." الهام، یکی از ساکنان ولایت غزنی نیز می‌گوید که در منطقه‌اش هیچ مرکز بهداشتی، به ویژه پزشکان و پرستاران زن وجود ندارد: "در ولسوالی گیرو نه کلینیک بهداشتی داریم، نه ماما، نه پرستار و نه پزشک. بسیاری از بیماران زن مبتلا به بیماری‌های زایمان در خانه زایمان می‌کنند. وقتی که ما خودروی شخصی را کرایه کردیم، بیمار در نیمه راه فوت کرد."

این در حالی است که سوزان فرگوسن، نماینده ویژه سازمان ملل در امور زنان در افغانستان، نیز گفته است که تنها در سال جاری به دلیل کاهش بودجه کمک‌های بشردوستانه، نزدیک به ۳۰۰ مرکز بهداشتی بسته یا فعالیت‌های آن‌ها متوقف شده است. به گفته او، این وضعیت بیش از یک میلیون زن و دختر را تحت تأثیر قرار داده است. از سوی دیگر، خانم کالتورپ می‌گوید که از زمان بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، بیش از ۱۰۰ فرمان صادر شده که بر اساس آن‌ها زنان و دختران از حقوق خود محروم شده‌اند. حکومت طالبان که همواره گفته است حقوق زنان و دختران در چارچوب شریعت اسلامی تأمین شده، علاوه بر سایر محدودیت‌ها، آن‌ها را از تحصیلات بالاتر از کلاس ششم و آموزش عالی منع کرده و محدودیت‌های گسترده‌ای بر کار در نهادهای دولتی و غیردولتی وضع کرده است.

منبع: Azadi Radio Pashto Reports

خبر را شریک کنید