حامد کرزی، رئیسجمهور پیشین افغانستان، اعلام کرده است که بدون اجازه و رضایت مقامهای طالبان نمیتواند از خانه خارج شود. وی این اظهارات را در مصاحبهای با مشال حسین در پادکست بلومبرگ که در روز جمعه، ۲۱ آگست منتشر شد، بیان کرد. کرزی در پاسخ به سوالی درباره اجازه خروج از خانهاش در کابل گفت: "نه، بدون اجازه مقامهای طالبان نمیتوانم از خانه خارج شوم. اگر بروم و آنها (طالبان) موافقت کنند، امنیت من را تأمین میکنند و برخی از دوستان و آشنایان اجازه دارند که به دیدن من بیایند و برخی دیگر اجازه ندارند."
وی افزود: "بسیار اوقات از خانه بیرون نمیروم، اما برای ورود و خروج هر کسی نیاز است که از طالبان اجازه بگیرم." کرزی همچنین به تنشها و درگیریهای اخیر میان حکومت طالبان و پاکستان اشاره کرد و گفت: "این درگیریها نشان میدهد که پاکستان نمیتواند با هیچ حکومتی در افغانستان سازگار شود. آنها نه با جمهوری و نه با طالبان سازگار شدند، این نشان میدهد که در سیاستها و برنامههای پاکستان در قبال افغانستان مشکلی وجود دارد."
وی ابراز امیدواری کرد که این سیاستها اصلاح شوند و بارها از پاکستان خواسته است که این تغییرات را انجام دهد. پیش از تسلط طالبان بر افغانستان، مقامات جمهوری قبلی پاکستان را متهم میکردند که از طالبان حمایت میکنند و به آنها پناهگاههایی در خاک خود میدهند. اما از زمان تسلط طالبان در سال ۲۰۲۱، روابط طالبان و پاکستان به شدت تیره شده و پاکستان ادعا میکند که طالبان به گروههای مسلحی که علیه این کشور فعالیت میکنند، پناه دادهاند. طالبان بارها این ادعاها را رد کردهاند.
غوث جانباز، تحلیلگر سیاسی، نیز بر این باور است که پاکستان با افغانستان تاریخی دشمنی دارد و به ازادی رادیو گفت: "نظام نظامی پاکستان سفارشی و پروژهای است و همیشه سعی دارد که در تضاد با افغانستان یا هند باقی بماند. پاکستان ادعای تاریخی بر خاک افغانستان را رد کرده و با افغانستان دشمنی تاریخی دارد."
حامد کرزی در این مصاحبه یک بار دیگر از حکومت طالبان خواسته است که برای کسب مشروعیت جهانی، به دختران اجازه تحصیل و به زنان اجازه کار بدهند. او گفت: "هر زمان که فرصت پیش آمده، از طالبان خواستهام که محدودیتها بر زنان و دختران را بردارند." کرزی که سه دختر دارد، اظهار داشت که آنها اکنون از تحصیل محروم هستند. او که نزدیک به ۱۳ سال رئیسجمهور افغانستان بود و در دوران ریاستجمهوریاش میلیونها دختر به مدارس و دانشگاهها رفتند، گفت: "اگر دخترانم را برای تحصیل به خارج بفرستم، به این معنی است که ما از مبارزه برای حق تحصیل دختران دست کشیدهایم و هرگز از این حق و مبارزهام عقبنشینی نخواهم کرد."
از زمان تسلط طالبان بر افغانستان، در پنج سال گذشته نزدیک به سه میلیون دختر از تحصیلات ثانوی محروم شدهاند. طالبان دختران را از تحصیلات دانشگاهی منع کرده و محدودیتهایی برای زندگی زنان در بسیاری از زمینهها وضع کردهاند. جامعه جهانی، نهادهای مدافع حقوق بشر، سازمان همکاریهای اسلامی، سازمان ملل و صدها نهاد دیگر بارها از طالبان خواستهاند که به دختران اجازه تحصیل و به زنان اجازه کار بدهند. اما طالبان میگویند که حقوق زنان را در چارچوب اسلام و شریعت تأمین کردهاند.
