در افغانستان، خانوادههایی که دارای تعداد زیادی فرزند و توان اقتصادی محدودی هستند، با چالشهای جدی در تأمین نیازهای اساسی کودکان خود مواجهاند. زیبا گل، زن ۳۰ سالهای که به تازگی از پاکستان به افغانستان بازگشته و دارای شش دختر و سه پسر است، میگوید: «تأمین غذا و دیگر نیازهای کودکان برایم بسیار دشوار شده است. در پاکستان وضعیت بهتری داشتیم و میتوانستیم هزینههای آنان را تأمین کنیم، اما اکنون بیکار هستیم و نمیتوانیم حتی غذای کافی برای آنان فراهم کنیم.»
ستاره، مادر ۶۵ سالهای که نه فرزند دارد، میگوید که یکی از فرزندانش را از دست داده و هشت فرزند دیگرش زندهاند. او به رادیو آزادی گفت: «همسرم همیشه میخواست پسران بیشتری داشته باشد و معتقد بود که فرزندان بیشتر مایه برکت هستند.»
نسیمه حبیبی، متخصص بیماریهای ولادی و نسایی، تأکید میکند که فاصله مناسب بین زایمانها باید حداقل ۱۸ تا ۲۴ ماه باشد تا بدن مادر بتواند مواد مغذی را دوباره به دست آورد. او میگوید: «زایمانهای پیدرپی میتواند خطر سوءتغذیه را در مادر و کودک افزایش دهد.»
محمد بشیر دودیال، کارشناس اقتصادی، نیز میگوید که خانوادههایی با تعداد زیاد فرزند و وضعیت اقتصادی ضعیف نمیتوانند به تربیت و تغذیه مناسب آنان رسیدگی کنند.
اداره ملی احصائیه و معلومات افغانستان اعلام کرده که جمعیت این کشور به ۳۷.۲ میلیون نفر رسیده و در سال جاری ۲۱.۹ میلیون نفر به کمکهای بشردوستانه نیاز دارند. همچنین، سازمان نجات کودکان گزارش داده که از هر ۱۰ کودک زیر پنج سال، یک کودک به سوءتغذیه شدید مبتلا است.
کارشناسان تأکید میکنند که خانوادههایی با تعداد کمتر فرزند بهتر میتوانند نیازهای اساسی و پرورش کودکان خود را تأمین کنند. عبدالحمید حکیمی، یکی از والدین، میگوید: «من سه فرزند دارم و میتوانم به خوبی نیازهای آنان را تأمین کنم و خانواده خوشبختی دارم.»
منبع: Azadi Radio افغانستان
