در افغانستان، پنج سال از ممنوعیت تحصیل دختران بالاتر از کلاس ششم به دستور حکومت طالبان میگذرد. این پنج سال، امید میلیونها دختر افغان را به نابودی کشانده است. دخترانی که از مدارس بازماندهاند، هنوز هم منتظر بازگشایی مدارس هستند، اما هیچ نشانهای از اقدام عملی حکومت طالبان در این زمینه دیده نمیشود. حسنا وردک، یکی از دختران بازمانده از تحصیل، میگوید: "من به اندازهای به درس و مکتب علاقهمندم که نمیدانم چگونه بیان کنم." او در کلاس یازدهم بود که طالبان بر افغانستان حاکم شدند و درهای مدارس به روی دختران بالاتر از کلاس ششم بسته شد. حسنا در گفتوگو با رادیو آزادی اظهار داشت که تنها دلیل خوشحالیاش در پنج سال گذشته یادآوری دوران تحصیلش بوده است. او گفت: "لباسها، چادر، کیف مکتب و تمام چیزهای مربوط به مدرسهام را خوب نگهداشتهام. بهطور تصادفی در آخرین روز مکتب، یکی از همصنفانم بر روی کیفم امضا کرد، مادرم بارها به من گفت که این را تمیز کنم، اما من به او گفتم که در این کیف خاک مکتب باقی مانده و نمیخواهم پاک شود." طالبان در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱، ممنوعیت تحصیل دختران بالاتر از کلاس ششم را وضع کردند. دیروز، پنجشنبه، ۱۷ سپتامبر، پنج سال از این ممنوعیت گذشت. حسنا هنوز هم منتظر است که بتواند به مدرسه بازگردد. ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان، روز پنجشنبه در صفحه اکس خود نوشت: "پنج سال است که افغانستان تنها کشوری در جهان است که دختران بالاتر از کلاس ششم در آن از تحصیل محروم شدهاند." به گفته بنت، "این ممنوعیت تنها بر سلامت روانی دختران تأثیر نگذاشته، بلکه آینده دختران و کل افغانستان را نیز تحت تأثیر قرار داده است." ثریا بصیرت، یکی دیگر از دختران بازمانده از تحصیل، میگوید که ممنوعیت تحصیل و عدم دسترسی به مدارس، او را به بیماریهای روانی مبتلا کرده است. او در گفتوگو با رادیو آزادی بیان کرد: "طبیعتاً پس از ممنوعیت تحصیل، دختران به بیماریهای روانی مبتلا شدهاند و من یکی از آنها هستم. روزها و هفتههای سختی را تجربه کردهام که با افسردگی روبهرو بودهام." صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) میگوید که در پنج سال گذشته، ۲.۶ میلیون دختر از تحصیل محروم شدهاند. از سوی دیگر، در نشست روز چهارشنبه، ۱۵ سپتامبر، نمایندگان چندین کشور بار دیگر ممنوعیتهای وضع شده توسط طالبان بر دختران و زنان در افغانستان را محکوم کردند. مایک والتز، نماینده ایالات متحده در این نشست، به نقض حقوق بشر در افغانستان، بهویژه حقوق زنان و دختران، انتقادات شدیدی وارد کرد و گفت: "این یک تضاد بزرگ است که طالبان در تلاش برای کسب کرسی در سازمان ملل هستند، اما در کشور خود به زنان اجازه نمیدهند که با این سازمان همکاری کنند." او ادامه داد: "در افغانستان، آزادی و حقوق یک پیشه از یک زن افغان بیشتر است." جورجیت گانیون، معاون نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل برای افغانستان و سرپرست یوناما، در گزارش خود گفت که "طالبان به نگرانیهای افغانها و جامعه جهانی در مورد حقوق کار و تحصیل زنان و دختران پاسخ مثبت ندادهاند." او افزود: "محدودیتهای سخت بر زنان و دختران افغان ادامه دارد و آنها از بخشهای مختلف جامعه، حکومت و زندگی عمومی دور نگهداشته شدهاند." طالبان در پنج سال گذشته بارها اعلام کردهاند که حقوق زنان و دختران را در چارچوب شریعت اسلامی تأمین کردهاند. آنها در آغاز ممنوعیت تحصیل گفته بودند که این ممنوعیت تا امر ثانی برقرار است و تا زمانی که شرایط فراهم نشود، مدارس و دانشگاهها به روی دختران بسته خواهند بود. با گذشت پنج سال، موضوع مدارس دختران همچنان مبهم باقی مانده و هیچ نشانهای از بازگشایی آنها دیده نمیشود.
افغانستان · دری
بندیز بر تحصیل دختران در افغانستان؛ پنج سال انتظار برای بازگشایی مدارس