در ولایتهای مختلف افغانستان، برخی از زنان اظهار میکنند که فقر، بیکاری و محدودیتهای شغلی طالبان زندگی آنها را دشوار کرده است. به گفتهی برخی از این زنان، که سرپرست خانوادههای خود نیز هستند، پس از از دست دادن شغلهایشان، مجبور شدهاند برای تأمین نیازهای روزمره خانوادههایشان به کارهای سخت و طاقتفرسا بپردازند.
این زنان میگویند که با وجود تلاشهای زیاد، شرایط اقتصادی به شدت بر آنها فشار میآورد و آنها نمیتوانند نیازهای اساسی خانوادههایشان را برآورده کنند. بسیاری از آنها به دنبال فرصتهای شغلی بودند، اما به دلیل محدودیتهای وضع شده، نتوانستهاند به کارهای قبلی خود ادامه دهند.
این وضعیت نه تنها بر زندگی فردی این زنان تأثیر گذاشته، بلکه بر کل خانوادههایشان نیز تأثیر منفی داشته و مشکلات اقتصادی را در سطح جامعه افزایش داده است. به گفتهی این زنان، عدم دسترسی به منابع مالی و فرصتهای شغلی مناسب، آنها را در شرایط ناگواری قرار داده است.
در این میان، برخی از نهادهای اجتماعی و خیریهها تلاش دارند تا به این زنان کمک کنند، اما با توجه به محدودیتهای موجود، این کمکها کافی نیست و نیاز به توجه بیشتری از سوی جامعه و دولت احساس میشود.
