در افغانستان، خبرنگاران از محدودیت‌ها شکایت دارند و می‌گویند که فضای رسانه‌ای پر از نظارت و تهدید، آن‌ها را ناامید کرده است. یک خبرنگار مستقر در ولایت‌های شمالی افغانستان می‌گوید که فضای رسانه‌ای به قدری تنگ شده که در فکر ترک شغل خود است. او که به دلیل نگرانی‌های امنیتی نمی‌خواهد هویتش فاش شود، به شرط تغییر صدا به رادیو آزادی گفت که محدودیت‌های وضع شده بر رسانه‌ها، روند اطلاع‌رسانی را دشوار کرده و انگیزه‌اش برای ادامه کار خبرنگاری را تضعیف کرده است. او افزود: "زمانی که برای تهیه گزارش به مناطق حادثه می‌رویم، با مشکلات زیادی مواجه می‌شویم. وضعیت به جایی رسیده که اگر فرصت شغلی دیگری برایم فراهم شود، ممکن است خبرنگاری را ترک کنم و به کار دیگری مشغول شوم."
سازمان‌های حامی رسانه‌ها نیز با ابراز نگرانی می‌گویند که حکومت طالبان در بیش از پنج سال گذشته، ده‌ها خبرنگار را بازداشت کرده و به ویژه نهادهای اطلاعاتی را به نظارت، سرکوب و تهدید خبرنگاران متهم می‌کنند. یکی از این نهادها، سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان (امسو) نیز تأیید می‌کند که فضای رسانه‌ای در افغانستان به شدت محدود شده و خبرنگاران تحت سایه نظارت و تهدید کار می‌کنند. حامد عبیدی، رئیس این سازمان، در روز پنجشنبه (۱۴ عقرب) به رادیو آزادی گفت که حکومت طالبان از سال‌ها پیش فعالیت‌های خبرنگاران و محتوای رسانه‌ها را زیر نظر دارد و کنترل می‌کند: "تمام محتوای رسانه‌ها در واقع تحت نظارت اداره اطلاعات قرار دارد و دستور سانسور صادر می‌شود. آن‌ها به طور منظم سیستم نظارتی دارند و تمام نشرات به طور منظم تحت نظارت قرار می‌گیرند. تنها محتوایی که مورد پسند اداره حاکم باشد و بخشی از روایت آن‌ها باشد، اجازه انتشار دارد."
عبیدی افزود که اگر چیزی برخلاف خواسته طالبان منتشر شود، خبرنگاران، مالکان رسانه‌ها و کارکنان رسانه‌ای به نهادهای اطلاعاتی احضار می‌شوند و گزارش‌هایی از بازداشت، تحقیقات و شکنجه آن‌ها منتشر شده است. در عین حال، سازمان خبرنگاران بدون مرز (RSF) می‌گوید که طالبان در بیش از پنج سال گذشته حداقل ۷۷ خبرنگار را بازداشت کرده‌اند و اداره اطلاعات «۰۱۵» در نظارت و سرکوب رسانه‌ها، تهدید خبرنگاران و کنترل مطالب رسانه‌ای نقش دارد. این سازمان در گزارشی که روز چهارشنبه منتشر کرده، به نقل از چند خبرنگار افغان اطلاعاتی درباره بازداشت، بازجویی و شکنجه آن‌ها ارائه داده است. بر اساس این گزارش، این خبرنگاران به اتهام جاسوسی و تبلیغ علیه طالبان بازداشت شده‌اند.
معاون سخنگوی حکومت طالبان، حمدالله فطرت، این اتهامات را رد کرده و ادعا کرده است که نهادهای اطلاعاتی این گروه طبق قانون عمل می‌کنند و هیچ‌کس به صورت خودسر بازداشت نمی‌شود. سازمان خبرنگاران بدون مرز پیشتر گفته بود که خبرنگاران زن تقریباً از رسانه‌ها حذف شده‌اند و با مجرم شناختن افراد حرفه‌ای رسانه‌ای، مقامات طالبان تلاش کرده‌اند که کنترل کاملی بر روند اطلاعات برقرار کنند. پیش از این، سازمان ملل و نهادهای حامی رسانه‌ها نیز درباره سرکوب خبرنگاران و رسانه‌ها در افغانستان هشدار داده و نگرانی خود را ابراز کرده بودند.
مأموریت حمایت از ملل متحد در افغانستان، یوناما، در گزارش خود در تاریخ ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، از ادامه محدودیت‌ها بر فعالیت‌های رسانه‌ای و توقف فعالیت‌های چند رسانه‌ای خبر داد. کمیته حفاظت از خبرنگاران (CPJ) در گزارش خود در تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۲۶، نگرانی خود را درباره افزایش فشارها بر خبرنگاران، بازداشت و ضرب و شتم آن‌ها، سانسور، محدودیت‌ها بر فعالیت‌های خبرنگاران زن، قطع اینترنت و مهاجرت اجباری خبرنگاران افغان ابراز کرده است. سازمان خبرنگاران بدون مرز از طالبان خواسته است که تمامی قوانین و مقرراتی را که آزادی رسانه‌ها را محدود می‌کند، لغو کنند و اعلام کرده‌اند که صدها خبرنگار افغان به دلیل این سرکوب، برای نجات جان خود و ادامه کارشان مجبور به ترک کشور شده‌اند.
