سازمان ملل متحد هشدار داده است که ۱۹.۲ میلیون نفر در افغانستان ممکن است در فصل زمستان از نوامبر ۲۰۲۶ تا آوریل ۲۰۲۷ با بحران غذایی شدید مواجه شوند، که شامل پنج میلیون نفری است که انتظار می‌رود در سطوح اضطراری گرسنگی قرار گیرند. اولگا چریوکو، سخنگوی بشردوستانه سازمان ملل در افغانستان، این آمار را در یک کنفرانس خبری در ژنو در تاریخ ۲۰ اکتبر ارائه داد و به آخرین تحلیل طبقه‌بندی مراحل امنیت غذایی (IPC) اشاره کرد. او گفت که ۱۵.۹ میلیون افغان، تقریباً یک سوم جمعیت کشور، بین سپتامبر و اکتبر با بحران غذایی در سطح بحرانی یا بدتر مواجه بوده‌اند، که شامل ۳.۴ میلیون نفر در شرایط اضطراری می‌شود.

چریوکو همچنین هشدار داد که بیش از چهار میلیون کودک بین شش ماه تا پنج سال پیش‌بینی می‌شود که در سال آینده به درمان سوء تغذیه حاد نیاز داشته باشند، که شامل بیش از یک میلیون نفر است که انتظار می‌رود از سوء تغذیه حاد شدید رنج ببرند. به گفته این مقام سازمان ملل، حدود یک سوم مراکز تغذیه در سراسر افغانستان بسته یا خدمات خود را متوقف کرده‌اند، که عمدتاً به دلیل کاهش بودجه است و این امر نگرانی‌هایی را در مورد عواقب آن برای کودکان آسیب‌پذیر ایجاد کرده است.

چریوکو بیان کرد که اگرچه بارش باران و تولیدات زراعی به برداشت امسال کمک کرده است، اما غذا برای میلیون‌ها نفر غیرقابل دسترس یا گران باقی مانده است. او اشاره کرد که سال‌ها خشکسالی، مشکلات اقتصادی و درگیری‌ها توانایی خانواده‌ها را برای مقابله با شوک‌های بیشتر تضعیف کرده است. او تأکید کرد که کمک‌های بشردوستانه ضروری است اما نمی‌تواند به‌طور نامحدود جایگزین فرصت‌های اقتصادی و خدمات عمومی اساسی شود.

چریوکو خواستار سرمایه‌گذاری پایدار در کشاورزی، معیشت روستایی، بازارهای محلی، اشتغال، سیستم‌های آبی و خدمات بهداشتی و تغذیه شد. این مقام سازمان ملل همچنین به تأثیر محدودیت‌ها بر زنان و دختران اشاره کرد و هشدار داد که exclusion آنها از آموزش و اشتغال درآمد خانوارها، خدمات عمومی و بهبودی بلندمدت افغانستان را تضعیف می‌کند. او به برآوردهای یونیسف اشاره کرد که نشان می‌دهد اگر این محدودیت‌ها ادامه یابد، افغانستان ممکن است تا سال ۲۰۳۰ تا ۲۰۰۰۰ معلم زن و بیش از ۵۰۰۰ کارگر بهداشت زن را از دست بدهد.

چریوکو از سازمان‌های بشردوستانه و سایر ذینفعان خواست تا قبل از زمستان اقدام کنند، از جمله با ارائه کمک‌های غذایی، حفاظت از دام و سایر دارایی‌های تولیدی، حمایت از کشاورزان قبل از فصل کشت و حفظ دسترسی به خدمات بهداشتی، تغذیه و آب ضروری. او گفت که در حالی که کمک‌های بشردوستانه در کوتاه‌مدت جان‌ها را نجات می‌دهد، سرمایه‌گذاری پایدار و فراگیر در معیشت، خدمات عمومی و فرصت‌های اقتصادی برای کمک به خانواده‌های افغان به منظور کاهش وابستگی به کمک‌های اضطراری ضروری است.

منبع: Ariana NEWS

خبر را شریک کنید