انتشار روایتهای متناقض از موضع نظام جمهوری اسلامی ایران در مورد مذاکرات نیویورک، سوالاتی را درباره نتیجه این گفتگوها به وجود آورده است. آیا این مذاکرات نیز به سرنوشت تفاهمنامه اسلامآباد دچار خواهند شد که یک روز پس از امضای آن بیاعتبار گردید؟
برخی تحلیلگران بر این باورند که سیاستهای «راس نظام» در مورد حضور نمایندگان دولت در آمریکا هنوز به وضوح مشخص نشده است. این ابهام در موضعگیریها میتواند بر روند مذاکرات و نتایج آن تأثیرگذار باشد. در حالی که برخی از مقامات از اهمیت این گفتگوها سخن میگویند، دیگران نسبت به نتیجه آن ابراز تردید کرده و به تجارب گذشته اشاره میکنند.
تجربههای پیشین نشان میدهد که توافقات بینالمللی ممکن است به سرعت تحت تأثیر تغییرات سیاسی داخلی قرار گیرند. به عنوان مثال، تفاهمنامه اسلامآباد که به سرعت پس از امضای آن بیاعتبار شد، نمونهای از این نوع تجارب است. این وضعیت باعث میشود که برخی از ناظران نسبت به آینده مذاکرات نیویورک و تأثیر آن بر روابط ایران و آمریکا نگران باشند.
در این شرایط، روشن شدن موضع نظام و سیاستهای کلان در مورد مذاکرات بینالمللی میتواند به کاهش ابهامات و افزایش اعتماد به نفس در روند گفتگوها کمک کند. با این حال، تا زمانی که موضعگیریها شفاف نشود، تردیدها و سوالات همچنان باقی خواهد ماند.
منبع: BBC Dari
