سکتور صحی افغانستان به دلیل جنگ‌های طولانی، ناامنی و محدودیت‌های کمک‌های بین‌المللی با چالش‌های جدی روبرو است. با بازگشت میلیون‌ها مهاجر از کشورهای همسایه و کمبود پزشکان، به ویژه پزشکان زن، فشار بر این بخش افزایش یافته است. یکی از شهروندان در گفت‌وگو با رادیو آزادی از وضعیت خدمات صحی در منطقه خود گفت: "در منطقه ما کلینیک وجود دارد، اما امکانات کافی ندارد. وقتی به کلینیک مراجعه می‌کنیم، می‌گویند دوا نیست و به دلیل فاصله از مرکز کندز، دسترسی به خدمات عاجل دشوار است."
شهروند دیگری در ولسوالی تاله‌وبرفک ولایت بغلان نیز از کمبود امکانات شکایت کرد و گفت: "شفاخانه‌ای که در اینجا وجود دارد، بستر ندارد و پزشکان مجرب در دسترس نیستند."
پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان در آگوست ۲۰۲۱، کمک‌های جهانی به سکتور صحی به شدت کاهش یافته است. به گفته سازمان صحی جهان، از آغاز سال ۲۰۲۶ میلادی، حدود ۱۵۰ مرکز صحی به دلیل کمبود بودجه مسدود یا فعالیت‌های آن‌ها به حالت تعلیق درآمده که این امر دسترسی میلیون‌ها افغان به خدمات صحی را تهدید می‌کند.
شکایات از کیفیت پایین خدمات در برخی شفاخانه‌های خصوصی و هزینه‌های بالای آن‌ها باعث شده که وزارت صحت عامۀ طالبان اقدام به ارزیابی و درجه‌بندی این شفاخانه‌ها کند. بر اساس گزارش این وزارت، از ۱۱۵ شفاخانه ارزیابی شده، فقط دو شفاخانه در کتگوری «ای» و ۹ شفاخانه در کتگوری «بی» قرار گرفته‌اند.
آگاهان امور صحی و فعالان حقوق بشر تأکید می‌کنند که تنها در نظر گرفتن معیارهای تخنیکی نمی‌تواند تصویر دقیقی از وضعیت خدمات صحی در افغانستان ارائه دهد. مریم عطایی، خبرنگار و فعال حقوق بشر، در این باره گفت: "در شرایطی که آموزش زنان و دختران افغان در مؤسسات طبی ممنوع شده، تأثیرات منفی آن بر خدمات صحی در سراسر کشور محسوس است."
یونیسف نیز هشدار داده که با ادامه ممنوعیت آموزش و کار زنان، افغانستان تا سال ۲۰۳۰ با کمبود ۲۰ هزار معلم زن و ۵۴۰۰ کارمند صحی زن مواجه خواهد شد.
منبع: Azadi Radio افغانستان
