در یک روش نوین علمی، بافت‌های تولیدکننده تخمک از تخمدان‌ها به صورت جراحی خارج می‌شوند. این بافت‌ها در آزمایشگاه نگهداری و منجمد می‌شوند تا زمانی که بیمار برای داشتن فرزند آماده شود. زمانی که این بافت‌ها دوباره به بدن بیمار منتقل می‌شوند، این پروسه تا حدی شبیه به پیوند پوست است.
پس از انتقال بافت به ناحیه‌ای نزدیک به تخمدان‌های باقی‌مانده، انتظار می‌رود که بافت به رگ‌های خونی اطراف متصل شود و تخمدان‌ها هر ماه یک تخمک آزاد کنند. این روش می‌تواند به زنانی که به دلایل مختلف قادر به تولید تخمک نیستند، کمک کند تا به آرزوی مادر شدن دست یابند.
پیشرفت‌های علمی در این زمینه نشان می‌دهد که بافت‌های تخمدانی می‌توانند به عنوان یک منبع جدید برای تولید تخمک در زنان استفاده شوند. این تکنیک‌ها به ویژه برای زنانی که به دلیل بیماری یا درمان‌های پزشکی مانند شیمی‌درمانی دچار آسیب به تخمدان‌ها شده‌اند، امیدبخش است.
با استفاده از این روش‌ها، زنان می‌توانند شانس خود را برای بارداری افزایش دهند و به زندگی خانوادگی خود ادامه دهند. این پیشرفت‌ها نه تنها در زمینه باروری، بلکه در بهبود کیفیت زندگی زنان نیز تأثیرگذار است.
منبع: BBC Pashto
