در حکومت دوم طالبان، پنج سال از ممنوعیت تحصیل دختران بالای صنف ششم در افغانستان سپری شد. در این مدت، میلیونها دختر افغان از رفتن به مدرسه بازمانده و در خانهها ماندهاند. دخترانی که از مدارس بیرون رانده شدهاند، هنوز هم منتظر بازگشایی مدارس هستند، اما طالبان در این زمینه سکوت اختیار کردهاند.
این ممنوعیت تحصیلی که از زمان تسلط دوباره طالبان بر افغانستان آغاز شد، تأثیرات عمیقی بر آموزش و پرورش دختران داشته است. بسیاری از خانوادهها نگران آینده تحصیلی دختران خود هستند و به دنبال راههایی برای ادامه تحصیل آنها میباشند. در حالی که برخی از دختران به تحصیل در خانه و یادگیری آنلاین روی آوردهاند، اما این روشها نمیتوانند جایگزین آموزش رسمی و محیط مدرسه شوند.
سازمانهای حقوق بشری و فعالان اجتماعی بارها خواستار پایان این ممنوعیت و بازگشایی مدارس برای دختران شدهاند. آنها تأکید میکنند که آموزش حق اساسی هر دختر است و باید به آن احترام گذاشته شود. با این حال، طالبان هنوز هم به وعدههای خود در مورد بازگشایی مدارس عمل نکردهاند و این موضوع نگرانیهای زیادی را در میان خانوادهها و جامعه به وجود آورده است.
در این پنج سال، دختران افغان با چالشهای زیادی روبرو بودهاند و بسیاری از آنها به دلیل نبود امکانات آموزشی و فرصتهای تحصیلی، آینده خود را در خطر میبینند. در حالی که جامعه جهانی به این موضوع توجه دارد، اما هنوز هیچ اقدام مؤثری برای تغییر وضعیت فعلی صورت نگرفته است.
