ملل متحد اعلام کرد که از زمان تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، ۲.۴ میلیون دختر از تحصیلات ثانوی و عالی محروم ماندهاند. این نهاد در روز شنبه به مناسبت پنجمین سالگرد حکومت طالبان در صفحه رسمی خود نوشت که این محدودیتها باعث عقبماندگی جامعه و آینده کشور میشود. در این گزارش آمده است: "اجازه دهید دختران افغان به تحصیل ادامه دهند" و تأکید شده که افغانستان تنها کشوری است که به جز تحصیلات ابتدایی، بر تحصیلات دختران و زنان محدودیت وضع کرده است. طالبان در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ به قدرت رسیدند و تا کنون هیچ کشوری به جز روسیه این حکومت را به رسمیت نشناخته است. محدودیتهای شدید بر دختران و زنان یکی از دلایل اصلی عدم شناسایی حکومت طالبان از سوی جامعه جهانی به شمار میرود.
در واکنش به پنجمین سالگرد حکومت طالبان، معاون بخش زنان سازمان دیدهبان حقوق بشر، هیدر بار، واکنش جامعه جهانی را زیر سوال برد. او در روز شنبه در صفحه رسمی خود نوشت که وضعیت حقوق زنان در افغانستان به عنوان یکی از سختترین بحرانها در جهان شناخته میشود و افزود که واکنش ناکافی جامعه جهانی حقوق زنان و دختران را در خطر جدی قرار میدهد. به گفته او، این وضعیت به دیگر گروههای مسلح و حکومتها نیز سیگنال میدهد که حملات گسترده به حقوق زنان با واکنش کمی از سوی جامعه جهانی مواجه میشود.
سازمان عفو بینالملل نیز خواستار اقدام جدی جامعه جهانی در برابر طالبان شده است. این سازمان در روز شنبه در صفحه رسمی خود نوشت: "به حرکت جهانی بپیوندید و از جامعه جهانی بخواهید که اقداماتی قوی و مشترک برای پاسخگویی طالبان انجام دهد." عفو بینالملل اعلام کرد که از زمان به قدرت رسیدن طالبان، نقض حقوق بشر در افغانستان به شدت افزایش یافته و این نقضها بدون مجازات ادامه دارد.
به گفته این گروه، طالبان در پنج سال گذشته به طور سیستماتیک به حقوق زنان و دختران حمله کردهاند و تحصیلات، رفت و آمد، مشاغل و انتخابهای زندگی آنها به شدت محدود شده است. افغانها که قربانی این محدودیتهای سخت طالبان هستند، به شدت ناامید شدهاند. این ناامیدی و سرنوشت نامشخص توسط بسیاری از زنانی که با رادیو آزادی در مورد مسائل مختلف صحبت کردهاند، به وضوح بیان شده است. دو زن در پیامهایی که به رادیو آزادی ارسال کردهاند، به محدودیتهای مختلفی که بر زنان وضع شده اشاره کرده و گفتهاند که به طور کلی زنان در خانههای خود محبوس شدهاند.
یک زن گفت: "یافتن کار بسیار سخت و دشوار شده است، این مشکلات پیشرفت ما هستند. در ادارات دولتی سهم زنان به شدت کاهش یافته و عملاً وجود ندارند. ما نمیتوانیم کار کنیم و رفت و آمد به مکانهای عمومی برای ما محدود شده است. مدارس و دانشگاهها بسته شدهاند و ما نمیتوانیم به دورههای آموزشی برویم، بنابراین در خانه ماندهایم. تمام حقوقی که اسلام، قرآن و قانون به ما داده، از ما گرفته شده است."
زن دیگری گفت: "از زمانی که طالبان در افغانستان به قدرت رسیدهاند، خواهرم که معلم بود، از کار برکنار شد. خواهر کوچکم تا کلاس ششم در مدرسه تحصیل کرد، اما اکنون با مشکلات زیادی مواجه است و همیشه گریه میکند. من نیز از دانشگاه محروم شدم و نتوانستم به تحصیلاتم ادامه دهم."
ریچارد بینیٹ، گزارشگر ویژه ملل متحد برای حقوق بشر در افغانستان، نیز وضعیت حقوق بشر به ویژه حقوق زنان و دختران را بسیار وخیم توصیف کرد و گفت که جامعه جهانی باید در هر نوع ارتباط با طالبان، موضوع حقوق زنان و دختران را در اولویت قرار دهد. بینیٹ در روز شنبه در بخشی از یک پیام ویدیویی در صفحه رسمی خود گفت: "وضعیت در افغانستان سخت است، اما این بدان معنا نیست که تغییر نمیتواند اتفاق بیفتد. تغییر ممکن است، اما نیاز به توجه، پیوستگی و اقدام مداوم جامعه جهانی دارد. پنج سال گذشته و در این مدت، حقوق بشر به طور سیستماتیک نقض شده است، به ویژه حقوق زنان و دختران. جامعه جهانی نمیتواند پنج سال دیگر را از دست بدهد و این سرکوب را به عنوان یک هنجار جدید بپذیرد. مردم افغانستان به چیز بیشتری از نگرانیهای ما نیاز دارند، آنها به اراده، پیوستگی و اقدام ما نیاز دارند."
بینیٹ به تعامل جامعه جهانی با حکومت طالبان اشاره کرد و گفت که عادیسازی روابط بدون پیشرفت واقعی در حقوق بشر این خطر را به همراه دارد که به رژیمی مشروعیت داده شود که به طور سیستماتیک تبعیض و حذف را پیش میبرد.
